زندگی قافیه ی باران است....
قلب ها را باید شست.عشق اینجا بی معناست.....
بي تو هر شب مينشينم در كنار خويشتن اشك ميريزم به حال روزگار خويشتن سخت دلتنگ از اين پس كوچه هاي روزگار دوست دارم زندگي را در حصار خويشتن بي تو من هم آهنگ رفتن ميكنم ميگزارم غم بماند يادگار خويشتن لحظه هايم بوي پائيزي ز غربت ميدهند عاقبت جان ميدهم در پاي دار خويشتن بي تو در كنج اتاق خانه خلوت ميكنم اشك ميريزم به حال روزگار خويشتن
نوشته شده در سه شنبه پنجم شهریور 1387ساعت
20:18 توسط امیر علی| |
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
چه قدر دوست داشتم تمام دلتنگي هاي اين روز ها را با كسي تقسيم مي كردم ، و يا كسي بود براي گوش دادن و درد دل كردن ، بماند كه آنقدر فاصله زياد شده كه هرچه فرياد مي زنم گويا صدايم را نه تو مي شنوي و نه هيچ كس ديگر
