زندگی قافیه ی باران است....
قلب ها را باید شست.عشق اینجا بی معناست.....
چقدر سخته منتظر كسي باشي كه هيچ وقت فكر آمدن نيست. مهمان عزيزي باشي كه فانوس خانه اش روشن نيست. چقدر سخته آدم را از آرزوهايش دور كنند و اورا به مسير ناخواسته اي مجبور كنند. چقدر سخته دست نوشته هايت را نخوانده خاك كنند واسمت را از خاطره ها پاك كنند.
نوشته شده در جمعه پنجم بهمن 1386ساعت
18:13 توسط امیر علی| |
| قالب وبلاگ : قالب وبلاگ |
چه قدر دوست داشتم تمام دلتنگي هاي اين روز ها را با كسي تقسيم مي كردم ، و يا كسي بود براي گوش دادن و درد دل كردن ، بماند كه آنقدر فاصله زياد شده كه هرچه فرياد مي زنم گويا صدايم را نه تو مي شنوي و نه هيچ كس ديگر
