این بار می دانم از کجا شروع کنم از آنجایی که عشق را با تو اغاز کردم از آنجایی که روزها و شبها به خاطر با تو بودن به دنیا لبخند زدم از انجایی که روز طلوعت با شقایقها به ضیافت قلب مهربانت امدم تا هزاران گل یاس را تقدیم عطر نفسهایت کنم. چه زیبا بود برایم روزهایی که دستان التماسم را به دستان مملوء از محبتت که بی نیاز از همه کس بود دادم. چقدر برایم به یادماندنی بود شبهایی را که با نوازش دستانت چشم بر هم می نهادم تا طلوعی زیباتر را در کنارت نظاره گر باشم . و امروز چه قدر برایم لذت بخش است که ثانیه به ثانیه قلبم برای قلب بی قرارت می ماند و می زند و حال برایت زمزمه می کنم از انچه که ثابت می کند که تویی نیمه گمشده ام که سالها در کوچه پس کوچه های ارزو دنبالش می گشتم. و اینک بدان ای مهربان ای امید نا امیدی های من برق چشمان تو همچون افتاب می درخشد بر برزخ فردای من . نازنینم می دانم تو معنایی برای خوشبختی دوباره ام هستی می دانم تو اغازی .چه زیباست با تو زیستن و برای تو ماندن و چه تلخ است چه تلخ است دور از تو خوشبختی را نظاره کردن . به یادت می مانم ای که ویرانه وجودم با عطر یادت زنده می ماند . بیا و برایم تکرار کن روزهایی را که حتی خورشید هم در حسرت خاموش و بی فروغ نظاره گر لحظه هایمان می شد. بیا و برای یک بار هم که شده به کلبه ارزوهایم زیبایی دوباره ببخش که آرزو بی تو معنا ندارد . دلسوزترین دوست داشتنی تری تر و مهربانترینی . بدین روست که زیباترین واژه ها را نثارت می کنم ایکاش می دانستی که به دور از دستهای اسمانیت زندگی برایم بی معنا است. تا اخر با من بمان و مرا همراه باش و این را همیشه بدان که بی تو بودن را برای با تو بودن دوست دارم.....